Communities zijn gebouwd op wantrouwen
Ja het is zo. Communities zijn gebouwd op door enkelingen vooraf bepaalde gezamenlijke interesses en regels. Vooral regels waaraan de deelnemer zich dient te houden. Regels die gaan over de inhoud, over het gedrag, over wat wel en niet mag. Op een zodanige wijze geschreven dat het lijkt alsof het positief is en dat we blij mogen zijn een bijdrage te leveren aan de community.
Ik wil hierbij graag een analogie maken met ondernemingen. Ondernemingen dienen te voldoen aan regels die voortkomen uit wantrouwen. Die regels zijn opgesteld door een overheid in een verleden waarbij de huidige regels van democratie nog niet golden. En door de tijd zijn de regels verder aangescherpt en uitgebreid.
Ga maar na, als je onderneming wilt starten MOET je je kenbaar maken bij de belastingdienst. En MOET je je onderneming laten registreren bij de Kamer van Koophandel. Beiden op basis van de dat de overheid je wantrouwt. Vervolgens dien je periodiek allerhande informatie aan te leveren in de vorm van bijvoorbeeld jaarverslagen en belastingaangiften die dat wantrouwen alleen maar bevestigd. En voldoe je niet aan deze regels dan wordt je als onbetrouwbaar betiteld door dezelfde overheid waarbij de boodschap is dat je niet voldoet aan je maatschappelijke verplichtingen.
Eenzelfde gebeurd ook binnen communities. Er worden drempels opgeworpen om lid te worden. Je dient je te verbinden aan een set van regels die zijn opgesteld. Er wordt geklaagd als het altijd maar weer dezelfden zijn die een bericht plaatsen. En plaats je een commercieel bericht op een plek waar het volgens de regels niet is toegestaan is Leiden in last. Je wordt (moreel) verplicht je te houden aan de regels en een positieve bijdrage te leveren aan de community.
Vertrouwen.
Hoe zou het zijn als een community gebaseerd is op vertrouwen. Vind je het leuk doe mee. Heb je wat te vertellen doe mee. Wil je lezen of luisteren wees welkom. Heb je een andere achtergrond, andere meningen, andere werkvelden, doe vooral mee. We kunnen met elkaar delen en van elkaar leren. Gebaseerd op welgemeende persoonlijke aandacht, positief, vriendelijk en delend.
Hetzelfde zou gelden voor een overheid. De regels zijn nu opgesteld om ons te dwingen een financiƫle bijdrage d.m.v. belastingen te leveren. Aan diezelfde overheid. Wat zou het zijn als ik een vrijwillige bijdrage kon doen. Verliezen wij dan onze menselijkheid?
Het is als het leven, leven is gevaarlijk, we gaan dood. Laat ons leven in onze eigen vrijheid, opdat we leven.
Vanzelfsprekend zal er eerst chaos zijn, maar wij kunnen ons ook indenken dat, omdat er niet langer verboden zijn, de aantrekkelijkheid hiervan toeneemt. De aantrekkelijkheid van het leven. De aantrekkelijkheid voor een vrijwillige bijdrage. De aantrekkelijkheid om kennis en kunde te delen.
Waarom laten we communities niet vrij? Vrij van regels. Vrij van andersdenkenden. Verbonden blijven we toch als mens. Wordt het niet tijd voor de volgende stap?
Big Hug,
Jan

January 8th, 2012 at 12:30
Hallo Jan, een artikel om bij stil te staan. Zou je het misschien naar bovenstaand emailadres willen sturen? Bij voorbaat dank en een fijne dag. Hartelijke groet, Rijna
May 18th, 2012 at 15:00
Leuk artikel over deelname voorwaarden voor community’s.
Ik ben het met je eens dat een positieve benadering een goed uitgangspunt is. Of het in de praktijk ook zo werkt ga ik proberen met een kleine community speciaal voor mensen met psychische problemen.
Overigens denk ik dat de regeltjes voortkomen uit een verleden toen je echt even wat regeltjes nodig had omdat mensen moesten leren omgaan met wat nu social media heet.
Inmiddels weet de meerderheid wel een beetje wat het idee is van een community en snappen ze onderhand dat het een digitale versie is van die kroeg of kantine waar mensen graag komen.
Ik ga nu dus proberen wat er gebeurt als ik het heb over de mogelijkheden en niet over de onmogelijkheden en onwenselijkheden.
Bedankt voor het zetje dat je mij met dit bericht hebt gegeven.