Het is vandaag knuffeldonderdag en gedichtendag. Wat een krachtige en mooie communicatie combinatie zal dat opleveren.

Met grote regelmaat mag ik praten over net-werken en ont-moeten. Mijn inspiratie voor ont-moeten heb ik gehaald uit onderstaand gedicht.

Ont-moeten

Als niets meer moet, is dat ont-moeten
Als niets meer moet, mag ik er zijn
Als niets meer moet, is alles mogelijk
Dan doet ontmoeten niet meer pijn

Het moeten ze me achter tralies
Met monsters om me heen op wacht
Afwijzing, woede en vernedering
Maar ik ben het die mezelf veracht

Ik maak van willen meestal moeten
Omdat ik steeds naar iets verlang
Goedkeuring, liefde of aanvaarding
En daarom ben ik altijd bang

Als niets meer moet, ontmoet ik vrijheid
Zij wordt mijn liefste kameraad
Zij accepteert, steunt en vertrouwt me
Ik weet dat zij me nooit verraadt

Dan kan ik jou ook vrijheid geven
Ik houd je niet meer in mijn macht
Jij heb recht op je eigen leven
Op jouw manier vanuit je kracht

Als niets meer moet kan ik ontmoeten
Gewoon omdat het dan zo gaat
Niet meer de eis ontmoet te worden
Geen angst meer dat je me verlaat

Want zonder moeten is er vrijheid
Vol liefde en humor spoort ze me aan
Om elk aspect van mezelf te beminnen
En zo het leven aan te gaan

Ik wil mezelf nu graag ontmoeten
Verlost van uiterlijke schijn
Ik sta mij toe niets meer te moeten
En eindelijk mezelf te zijn

(door Birgit Rozestraten juli 2003)

Big Hug,
Jan

Ja het is zo. Communities zijn gebouwd op door enkelingen vooraf bepaalde gezamenlijke interesses en regels. Vooral regels waaraan de deelnemer zich dient te houden. Regels die gaan over de inhoud, over het gedrag, over wat wel en niet mag. Op een zodanige wijze geschreven dat het lijkt alsof het positief is en dat we blij mogen zijn een bijdrage te leveren aan de community.

Ik wil hierbij graag een analogie maken met ondernemingen. Ondernemingen dienen te voldoen aan regels die voortkomen uit wantrouwen. Die regels zijn opgesteld door een overheid in een verleden waarbij de huidige regels van democratie nog niet golden. En door de tijd zijn de regels verder aangescherpt en uitgebreid.

Ga maar na, als je onderneming wilt starten MOET je je kenbaar maken bij de belastingdienst. En MOET je je onderneming laten registreren bij de Kamer van Koophandel. Beiden op basis van de dat de overheid je wantrouwt. Vervolgens dien je periodiek allerhande informatie aan te leveren in de vorm van bijvoorbeeld jaarverslagen en belastingaangiften die dat wantrouwen alleen maar bevestigd. En voldoe je niet aan deze regels dan wordt je als onbetrouwbaar betiteld door dezelfde overheid waarbij de boodschap is dat je niet voldoet aan je maatschappelijke verplichtingen.

Eenzelfde gebeurd ook binnen communities. Er worden drempels opgeworpen om lid te worden. Je dient je te verbinden aan een set van regels die zijn opgesteld. Er wordt geklaagd als het altijd maar weer dezelfden zijn die een bericht plaatsen. En plaats je een commercieel bericht op een plek waar het volgens de regels niet is toegestaan is Leiden in last. Je wordt (moreel) verplicht je te houden aan de regels en een positieve bijdrage te leveren aan de community.

Vertrouwen.

Hoe zou het zijn als een community gebaseerd is op vertrouwen. Vind je het leuk doe mee. Heb je wat te vertellen doe mee. Wil je lezen of luisteren wees welkom. Heb je een andere achtergrond, andere meningen, andere werkvelden, doe vooral mee. We kunnen met elkaar delen en van elkaar leren. Gebaseerd op welgemeende persoonlijke aandacht, positief, vriendelijk en delend.

Hetzelfde zou gelden voor een overheid. De regels zijn nu opgesteld om ons te dwingen een financiële bijdrage d.m.v. belastingen te leveren. Aan diezelfde overheid. Wat zou het zijn als ik een vrijwillige bijdrage kon doen. Verliezen wij dan onze menselijkheid?

Het is als het leven, leven is gevaarlijk, we gaan dood. Laat ons leven in onze eigen vrijheid, opdat we leven.

Vanzelfsprekend zal er eerst chaos zijn, maar wij kunnen ons ook indenken dat, omdat er niet langer verboden zijn, de aantrekkelijkheid hiervan toeneemt. De aantrekkelijkheid van het leven. De aantrekkelijkheid voor een vrijwillige bijdrage. De aantrekkelijkheid om kennis en kunde te delen.

Waarom laten we communities niet vrij? Vrij van regels. Vrij van andersdenkenden. Verbonden blijven we toch als mens. Wordt het niet tijd voor de volgende stap?

Big Hug,
Jan