Het is bijzonder om je eigen Social Media Intermezzo tijdens de slotconferentie Leren en Werken te Utrecht op deze wijze terug te lezen. En dat deel ik graag met een ieder.
Het dichtwerk is geschreven door Dominque Engers, sneldichteres is haar passie en expertise.

Het verhaal van de mijl kregen wij nog steeds niet, na de thee
Maar we kregen straks wel een boekje, en zwartrijders een kaartje mee.
Toen werd er door Jan Mulder over social media bericht
En op verzoek van de fotograaf deed ie dat in het volle licht.

Jan zag een nieuwe horizon, bracht Tom z’n broer ter sprake
Want dankzij Youp en Twitter kregen wij opening van zaken
Op een hele nieuwe manier bracht Twitter mensen tot elkaar
En zwanger werd je er niet van, zoveel was zonneklaar.

Wie had hier geen vrienden? Er ging één vinger naar omhoog
Wees nieuwsgierig en toon lef! Vervolgde Jan toen zijn betoog.
Hug your tribe, your story, hug de hele boel spontaan
Ik wil alles huggen, behalve die Amerikaan.

Minstens 30.000 contacten hadden wij hier in de zaal
Maar lieten wij de ander toe? Dat was de kern van het verhaal
Wie had Jan gegoogeld? Het braafste meisje van de klas
Het bleek dat zij de communicatie adviseur van Rikie Seerden was.

Wie had al kaartjes uitgewisseld? Ik nog niet, bedacht ik toen
Maar ik was eigenlijk van plan dat bij die netwerkborrel te doen.
“Waarom zou ik iemand toevoegen?” Vroeg een vrouw daarop aan Jan
“In de nieuwe wereld brengen we”, zei Jan, “halen wordt je niet beter van.”

Hug your network! Nou, er werd bij Jan toch heel wat afgehugt
Ik had hem liever eerst rustig gewoon de hand gedrukt
Iemand recht vooraan, en ook Rikie zocht een nieuwe baan
En Marja dacht: nu moet ik, en besloot aan de Linkedin te gaan.

Ik voelde toch wat weerstand tegen deze huggende knuffelbeer
De Netiquetteregels schreef ie ook nog voor ons neer:
“Wees ruimdenkend bij ’t ontvangen en terughoudend bij ’t verzenden
En probeer, met al dat huggen, om geen privacy te schenden.”

Het “braafste meisje van de klas” vroeg wat Jan van onze profielen vond
Rolf vond het prima dat ie plotsklaps met zijn kop op ’t scherm stond.
Rolf had een hele leuke buurvrouw, maar accepteerde iedereen
Want hij hugde heus niet met dat buurvrouwtje alleen!

Marianne van Schaik? Die had het pand alweer verlaten
Dat was vast Rolf zijn buurvrouw, Tom die had het in de gaten.
Hilde van Vossen werd doorgelicht, en wat Kees Hartkoorn allemaal dee
En Jan Mulder voelde zich duidelijk toch een beetje Jan Mulder nummer twee.

Tom gaf Jan geen hug maar wel een hele warme hand
Toen het verhaal van de mijl en dat was meer dan interessant
Intussen viel er achter Tom een poster van de wand
Het project gooide zichzelf voor de trein, en oogde plotseling wat gestrand.

Met veel dank aan Dominique voor haar bijzondere dichtkunst.

Big Hug,
Jan

De afgelopen weken is er op Ecademy veel gezegd en geschreven. Over individuen, over groepen, over bedrijven, over modellen, over wij en zij, over ik en jou. Hoezeer ik ieders mening waardeer en respecteer, het ontstijgt het niveau van jij tegen ik niet.

Wat zo mooi en sterk was op Ecademy, ongeacht de kleur van je ster, is het jezelf zijn, gedreven door je eigen zoektocht. Mijn eigen rol daarin was het in beweging zetten van iets. In beweging zetten en weer los laten, voor mij is dit leiderschap. Leiderschap van mijzelf, niet voor anderen en vooral niet over anderen.

Ecademy en haar leden lopen daarin voorop, want als je zoekt weet je niet waar je heen gaat. Of over welk pad je loopt. Je breekt los uit formatie, gaat dingen doen die nog nooit gedaan zijn.
En in dit zoeken is het volgens mij niet mogelijk om in bestaande patronen te denken, of bestaande patronen te hanteren. Het is niet iets wat bestaat beter doen, het is geen jij of ik. Als we dat doen zijn we bezig met managen: iets wat bestaat effectiever en efficiënter uitvoeren.

Ecademy als commerciële onderneming biedt niet anders dan een platform volgens hun condities. Wat ik er ook van mag vinden, ik heb een keuze. Een keuze gedreven door mijn nieuwsgierigheid en lef. Een keuze gedreven door mijn beweging van welgemeend, persoonlijk, aandacht, positief, delen en vriendelijk. Ik heb een keuze gemaakt.

Ik geloof niet in de een tegen de ander, ik geloof niet in het ene model versus een ander model. Ik geloof in mijzelf en de daarbij gekozen richting.

Ik noem het ‘metamophorsis’ met als uitgangspunt dat verandering constant is.
De woorden die ik daarbij gebruik zijn:
- Niet ‘het einde van de geschiedenis’ maar ‘het einde van een tijdperk’
- Wij verkeren ‘in between stories’
- Veel doelstellingen van de samenleving zijn bereikt
- De herstructurering van organisaties hoeft niet steeds te worden herhaald
- Een super-productieve samenleving kan toe met weinig productie-werkers
- De samenleving wordt steeds veerkrachtiger
- De ‘kwaliteit van het bestaan’ hangt af van veel meer dan de BNP-groei
- Regels worden uitzonderingen en vice versa
- Het zwart/wit, voor/ tegen, of../of.. -denken neemt sterk af
- Jong talent wordt aangetrokken door diversiteit, tolerantie en openheid
- Een nieuwe generatie managers heeft hiervoor de juiste intuïtie
- De grote problemen van deze eeuw zijn grensoverschrijdend
- Globalisering is veel meer dan vrije handel en investeringen

Ik wens jullie een schitterende reis.
Big Hug,
Jan